กล่องไปรษณีย์สีอแดง

ดากานดา... แกถามฉันว่า 'ฉันมาทำอะไรเอาในตอนนี้' ยามที่สีแสดสดของทองกวาวกำลังเลือนไป
ฉันจะตอบแกว่าอย่างไรดี ฉันได้บอกรักแกใต้ต้นชงโคก่อนที่เราจะต้องจากกัน

ดากานดา... หากแกเดินทางออกจากสถานที่เดิมๆ ซึ่งเคยวนเวียนอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ออกจากวิถีชีวิตซึ่งเคยวนเวียนอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ออกจากคนรู้จักรอบตัว ไป ณ ที่ไม่เคยมีใครรู้จักแกเลย และแกเป็นเพียงก้อนหินก้อนหนึ่ง เป็นเม็ดทรายเม็ดหนึ่ง เป็นเพียงแค่สิ่งมีชีวิตตัวหนึ่งของสถานที่แห่งนั้น และเป็นเวลาที่แกได้อยู่อย่างโดดเดี่ยวจากชีวิตเก่า ทว่าเป็นเวลาที่แกได้อยู่อย่างอิสระในชีวิตใหม่ บางทีแกอาจได้ยินเสียงของตัวแกเองพูดกับแก เสียงในตัวแกพูดกับแกในเรื่องที่ตรงไปตรงมาที่สุด
-- อภิชาติ เพชรลีลา กล่องไปรษณีย์สีแดง